Φωτογραφία - Photo Gallery


Προσωπικά στοιχεία
Περίγυρος
Δραστηριότητες
Φωτογραφία
Πινακοθήκη
Σύνδεσμοι

Arcadia website

Tegea website

Ελληνική Φύση και Παραδοσιακοί Οικισμοί



Ξένε, ανάπαυσε το κουρασμένο σου κορμί κάτω από τη σκιά του βράχου.
Αύρα ευχάριστη πραγματικά φυσά μέσα από τα χλωρά τα φύλλα.
Και πιές από της πηγής το δροσερό νερό.
Γιατί βέβαια αυτό ανακουφίζει τους διαβάτες του θερμού καλοκαιριού.

Επίγραμμα, ΑΝΥΤΗ - 300 π.Χ.

 

Στο χώρο αυτό δείχνεται ένα μικρό δείγμα του προσωπικού φωτογραφικού μου αρχείου. Στόχος είναι η απεικόνιση με απλές τεχνικές, από τη μια μεριά της ποικιλίας, της αντίθεσης, της εναλλαγής και της αρμονίας των χρωμάτων της ελληνικής φύσης και από την άλλη, της ανθρώπινης παρουσίας και ζωής μέσα και σε συνδυασμό μ' αυτήν.

Από το απαστράπτον φως των νησιών και του ορίζοντά τους, μέχρι τις τραχιές και βουκολικές εικόνες των ελληνικών βουνών. Από την ανάλαφρη κομψότητα των κυκλαδικών οικισμών μέχρι την λιτή και αυστηρή αρχιτεκτονική των ορεινών χωριών της χερσαίας χώρας.  Η θεματολογία έχει παρθεί από   περιοχές τις Ελλάδας που με έχουν ιδιαίτερα φορτίσει. Σε μικρές και μεγάλες περιπλανήσεις. Σε γρήγορες και σε μακρόχρονες διαμονές. Σε σπάνιες και συχνές επισκέψεις. Σε έντονες και ανάλαφρες στιγμές.

Ένα μεγάλο μέρος του αρχείου απεικονίζεται στους δικτυακούς τόπους Τρίπολη & Αρκαδία και Τεγέα που έχουμε αναπτύξει στο εργαστήριό μας στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Ένα άλλο σεβαστό τμήμα βρίσκεται ακόμα στα ...συρτάρια, σε slights, φίλμς και τελευταία σε ηλεκτρονική μορφή.  

Επέλεξα σε πρώτη φάση να παρουσιάσω εδώ φωτογραφίες μου από μερικούς τόπους, που πέραν των προσωπικών βιωμάτων, πιστεύω πως είναι χαρακτηριστικοί και παραμένουν σχετικά ανέγγιχτοι στο χρόνο. Ξεχασμένοι ή όχι τις μέρες μας, με πολλές διαφορές και διαφορετική μορφολογία, μεταφέρουν μια ιδιαίτερη ιστορική παρουσία και πολιτιστική κληρονομιά: Κυκλάδες, Ήπειρος και Πελοπόννησος.

Κέντρο και ψυχή της τελευταίας η Αρκαδία, αποτελεί αναμφίβολα ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα ελληνικής γής και ανέπαφου ορεινού φυσικού τοπίου. Συγκεντρώνει επίσης όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά της "χαμένης, απομονωμένης, ερημωμένης και λησμονημένης πατρίδας".Με την βαρειά κληρονομιά της σαν αρχέγονης πατρίδας των πρώτων Ελλήνων, των Πελασγών. Την πρόσθετη αναγεννησιακή φόρτιση του "Αρκαδικού Ειδυλλίου" και της εξύμνησης της βουκολικής φύσης και ζωής. Καθώς και το ένδοξο   παρελθόν και ρόλο της στον αγώνα του 21.

Όπως και να είναι, η ελληνική φύση είναι ανεπανάληπτη. Και εις πείσμα των καιρών, οι οικισμοί και οι άνθρωποί της εξακολουθούν να αναδίδουν γνησιότητα,  ζεστασιά και "ανθρωπιά". Σαν την "ευωδιά του παλιού ξύλου", μέσα στην οποία γαλουχήθηκαν οι προηγούμενες γενιές. Σε δύσκολες συνθήκες και χαλεπούς καιρούς.

Αυτή την ευωδιά πρέπει να κρατήσουμε στη συνείδηση και στη ζωή. Ισορροπόντας την με τις προκλήσεις, τις ανάγκες και την αισθητική της νέας εποχής. Να διασώσουμε την παράδοση και την πολιτιστική μας κληρονομιά, κόντρα στην λαίλαπα της εμπορευματοποίησης. Κόντρα στην καλπάζουσα κακογουστιά και στην τεχνολογική βαρβαρότα. Στον καθημερινό εκχυδαϊσμό της κοινωνικής ζωής, που τα τελευταία χρόνια ακούει στο όνομα του "εκσυγχρονισμού" και της παγκοσμιοποίησης.

Βέβαια η φωτογραφία αποτελεί μια ψευδαίσθηση. Μια εντελώς υποκειμενική απεικόνιση - περιγραφή. Δεν παύει όμως να είναι μια αλληγορία. Μέσα από την ποικιλία, την επιλογή και το παιχνίδισμα  των χρώματων και του φωτισμού, των θεμάτων και των στιγμών, την τυχαία επιλογή μιας "πατρίδας" και της εικόνας ενός τοπίου, ενός βοσκού ή ενός βαρκάρη, υποβόσκει ένας κρυφός η φανερός συλλογισμός. Μια δοξασία, κι ένα μήνυμα. Ένας ερωτισμός.

Όπου και αν βρεθούμε δεν θα ξαποστάσουμε ποτέ, αν δεν ανατρέξουμε "ενεργητικά" στις ρίζες. Μέσα από ένα νοερό, συνειδητό ταξίδι - συχνά επώδυνο, αλλά τελικά τρυφερό - θα αποκαταστήσουμε το νήμα της ζωής,  αντλώντας ένα κομάτι από τη χαμένη απλότητα, αθωότητα και γαλήνη. Τη συμφιλίωση με τη Φύση. Κι ένα κομμάτι αυτογνωσίας.

Όλοι προσδιορίζουμε τη ρίζα μας με ένα όνομα,  το όνομα της δικής μας "μικρής" πατρίδας. Για μένα - συμπτωματικά - είναι η Αρκαδία. Το ταξίδι αυτό - μια αναδρομή και μια περιπλάνηση - δεν είναι απλά μια αναπόληση, ούτε επιστροφή στα παιδικά χρόνια. Δεν έχει διάρκεια, προσκόληση στο χρόνο. Ούτε πραγματικές αποστάσεις. Αναφέρεται στο παρελθόν, χωρίς όμως να ξεχνά το παρόν και το μέλλον. Και όντας ακόμη μέσα στη μικρή  πατρίδα, μπορεί κανείς να χρειαστεί να διατρέξει βουνά και θάλασσες για να τη φτάσει...

Είναι όμως ένα μεγάλο χρέος για το καθένα. Μια προσωπική υπόσχεση, ένα όραμα και μια δικαίωση. Και η φωτογραφία ένα μικρό μέσο, μια απόπειρα αποτύπωσης μιας διαδρομής:

Για την "Eπιστροφή στην Αρκαδία".

Γιά ένα παντοτινό ταξίδι σ' αυτήν.

Δεν έχει κανείς παρά να αλλάξει το όνομα. Για να δεί μέσα και τη δική του "μικρή" πατρίδα.

Το δικό του προσωπικό ταξίδι.

 

Αρχή σελίδας

Next Page

 

Last Revised: 06/04/2002

C. Alexopoulos' Home Page
© Copyright 2001