Η αγορά του κτηρίου στοίχισε στους αδελφούς 445.550 δραχμές. Τα εγκαίνια του κτηρίου πραγματοποιήθηκαν στις 25 Μαρτίου 1929. Τα χρήματα που πήρε ο δήμος από την πώληση του κτηρίου χρησιμοποιήθηκαν επί δημαρχίας Θεόδωρου Πετρινού για την ύδρευση της Τρίπολης.

Όπως γράφει ο ιστορικός Τάσος Γριτσόπουλος στο βιβλίο του “Η ιστορία της Τριπολιτσάς”, την Κυριακή στις 3 Φεβρουαρίου 1929, ο Ανδρέας Μαντζούνης κάλεσε στο οίκημα τους φορείς της πόλης και τους ανακοίνωσε τη δωρεά στην οποία θα προχωρούσαν οι αδελφοί Μαντζούνοι. Ο διαθέτης καθόρισε τους εξής σκοπούς στη δωρεά τους: α) να αποκτήσει η Τρίπολη ένα ευπρόσωπο ίδρυμα, β) να στεγαστούν στο Μαντζούνειο οι νυκτερινές σχολές αγραμμάτων που υπήρχαν στην Τρίπολη, γ) να στεγάσει τη βιβλιοθήκη και δ) να λειτουργήσει μηχανισμός που θα οργανώνει επιστημονικές και λαϊκές διαλέξεις και ε) να λειτουργήσει ειδική σχολή που να μορφώνει εμποροϋπαλλήλους. Έτσι δημιουργήθηκε το Μαντζούνειο Ιδρυμα με δικό του διοικητικό συμβούλιο.

Για πολλά χρόνια το Μαντζούνειο χρησιμοποιήθηκε για τους παραπάνω σκοπούς και ήταν το κέντρο της πνευματικής και πολιτιστικής ζωής της Τρίπολης. Μέχρι τη δεκαετία του 60 όλες σχεδόν οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνταν σ' αυτό. Συγχρόνως η βιβλιοθήκη του, η οποία συνεχίζει να λειτουργεί έως σήμερα, ήταν η μοναδική στην πόλη και αποτελούσε πόλο έλξης των βιβλιοφίλων και των μαθητών. Για πολλά χρόνια επίσης στέγαζε στο ισόγειό του την Φιλαρμονική Τριπόλεως. Αργότερα άρχιζε να παρακμάζει, λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος για τη συντήρηση, αναπαλαίωση και αναβάθμισή του. Ειδικότερα, εδώ και 30 χρόνια περίπου έχει παραμεληθεί εντελώς, παρ' όλα τα επανηλειμμένα αιτήματα και διαμαρτυρίες των φορέων και κατοίκων της πόλης.