Αυτά όμως που περισσότερο και γνησιότερα εκφράζουν τον νεοέλληνα, είναι τα κλέφτικα. Αναφέρονται στην ασταμάτητη πάλη των αϊτών των ελληνικών βουνών ενάντια στο μυσαρό Ασιάτη δυνάστη. Διατυπώνεται τούτο θαυμάσια στην απάντηση που έδωσε ο Γέρος του Μοριά προς τον Άγγλο ναύαρχο Χάμιλτον, όταν οι επαναστάτες πήραν το Ναύπλιο. Ο Χάμιλτον πρότεινε στον Κολοκοτρώνη να μεσολαβήσει η Αγγλία για τη διευθέτηση της διαφοράς ανάμεσα στους επαναστάτες και την Τουρκία. "Αυτό δε γίνεται ποτέ - τον έκοψε απότομα ο Κολοκοτρώνης - εμείς συμβιβασμό ποτέ δεν κάνουμε με το Σουλτάνο. Άλλους έκοψε, άλλους σκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς εμείς, ζούσαμε λεύτεροι από γενιά σε γενιά. Ο βασιλέας μας (Κ. Παλαιολόγος) σκοτώθηκε, καμιά συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του έχει παντοτινό πόλεμο με τους Τούρκους και δυο κάστρα είναι άπαρτα. Η φρουρά του βασιλέα μας είναι οι Κλέφτες και τα κάστρα του το Σούλι, η Μάνη και τα βουνά".

Αναφέρονται ακόμα τα κλέφτικα τραγούδια και στα βάσανα, στις ταλαιπωρίες (το πικρό ψωμί) και στο παράπονο των Κλεφτών, που άφηναν τη ζωή αυτή συνήθως πάνω στον ανθό τους και με το μαράζι ότι δεν αξιώθηκαν να δουν την πατρίδα λεύτερη.

Παιδιά μ' σα θέλτε λεβεντιά και κλέφτες για να πάτε,
εμένα να ρωτήσετε πως τα περνάν οι κλέφτες.
Δώδεκα χρόνους έκαμα στους κλέφτες καπετάνιος,
ζεστό ψωμί δεν έφαγα, δεν πλάγιασα σε στρώμα,
ολημερίς στον πόλεμο, την νύχτα καραούλι.

Είναι κρίμα, που τα σημερινά παιδιά ζητούν να ξεδιψάσουν σε άλλες πηγές, ως επί το πλείστον ξενικές, και ελάχιστα στρέφονται προς τα αθάνατα αυτά δημιουργήματα της λαϊκής μας ψυχής, την λαϊκή μας παράδοση. Γιατί η απομάκρυνση από τις ρίζες θα μας κάνει να ξεχάσουμε την ιστορία μας, την εθνική μας ταυτότητα, τις καταβολές μας.

Βιβλιογραφία

1. Κ. Θ. Δημαράς, "Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας"
2. Θ. Γιαννόπουλος, "Συλλογή Ποιημάτων"
3. Απόστολος Σαχίνης, "Νεοελληνική Γραμματεία", Παραδόσεις στη Μετεκπαίδευση Διδασκάλων.
4. Αριστείδης Βουγιούκας, "Ιστορία της Παιδείας", Παραδόσεις στη Μετεκπαίδευση Διδασκάλων.
5. Δημ. Οικονομίδης, "Λαογραφία", Παραδόσεις στη Μετεκπαίδευση Διδασκάλων στο Δ.Δ.Ε.

Άλλες Πηγές

1. Α. Πολίτης (επιμέλεια): Claude Fauriel, Ελληνικά Δημοτικά Τραγούδια, Α΄, Η έκδοση του 1824-1825, Β΄, Ανέκδοτα κείμενα, Αναλυτικά κριτικά υπομνήματα, Παράρτημα, Επίμετρα, Ηράκλειο (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης) 1999, 386+346 σελ., 2999.
2. Α, Πολίτης: "Το δημοτικό τραγούδι", Ιστορία του ελληνικού έθνους, ΙΑ΄, Αθήνα (Εκδοτική Αθηνών) 1975, 284-299
3. Α. Πολίτης: Η ανακάλυψη των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών. Προϋποθέσεις, προσπάθειες και η δημιουργία της πρώτης συλλογής, Αθήνα (Θεμέλιο) 1984, 423 σελ.+16 πιν.
4. Α. Πολίτης (επιμέλεια): Το δημοτικό τραγούδι. Κλέφτικα, Αθήνα (Ερμής -σήμερα Εστία - Ν.Ε.Β.) 1973, 31985, ξδ΄+160 σελ
5. Α. Πολίτης: Κατάλοιπα Fauriel και Brunet de Presle. Αναλυτικός κατάλογος, Αθήνα (Κ.Ν.Ε.-Ε.Ι.Ε.) 1980, λβ΄+109 σελ.
6. Claude Fauriel, Chants populaires de la Grece Moderne, I-II, Paris 1824-1825
7. CLAUDE FAURIEL, Τα ελληνικά δημοτικά τραγούδια, Μετάφραση: Απ. Δ. Χατζηεμμανουήλ., Εισαγωγή: Ν.Α. Βέης., Ν.Δ. Νίκας, Αθήνα 1956, σελ. 363
8. Ν. Γ. ΠΟΛΙΤΗΣ, "Εκλογαί από τα τραγούδια του ελληνικού λαού", Αθήνα 1914, σελ. 310
9. ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ (επιμέλεια) , "Το δημοτικό τραγούδι. Παραλογές", Ερμής (σήμερα: Εστία), Αθήνα 1970, σελ. 208
10. Γ.Μ. ΣΗΦΑΚΗΣ, "Για μια ποιητική του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού" Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 1988, σελ. 237
11. M. Brunet de Presle (Membre de l'Académie des Inscriptions et des Belles-Lettres) , Alexandre Blanchet "Grèce, depuis la conquête romaine jusqu' à nos jours", Histoire et description de la Grèce, Firmin Didot Freères, Fils et Cie, Editeurs, 589p.
12. Arnoldus Passow, «Τραγούδια Ρωμαίικα» Lipsiae - Athenis, 1860 αριθ. 226.

Σχετικοί Σύνδεσμοι

1. Το δημοτικό Τραγούδι Υπ. Πολιτισμού
2. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
3. Αλέξης Πολίτης Καθηγητής, Τομέας Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης