|
Απ' τη γειτονιά
μου βγαίνω |
|
|
|
Απ' τη
γειτονιά μου βγαίνω,
στην αγάπη μου πηγαίνω,
πα' τη βρίσκω λυπημένη
και βαριά βαλαντωμένη. |
| 5 |
Τι έχεις
κόρη μου και κλαις |
|
και σε μένα
δεν το λες;
Μη σε μάλωσε η μαμά σου
που περνώ απ' τη γειτονιά σου;
Δεν με μάλωσε για σένα, |
| 10 |
που 'ν' τα μάτια
δακρυσμένα, |
|
κλαίω που
'μαι φιλημένη
και στα χείλη δαγκωμένη.
Δε σε φίλησα, για να σ' αφήσω,
σε φίλησα να σ' αποχτήσω. |
|
|
|