|
Ένας άγουρος κι ένας
καλός λεβέντης |
|
|
|
Ένας άγουρος κι
ένας καλός λεβέντης
κάστρο γύρευε το ξένο , τ' αγουροξενητεμένο.
Κάστρο γύρευε, χωριό να βρει να μείνει.
Είτε κάστρο 'βρε το ξένο τ αγουροξενητεμένο, |
| 5 |
είτε
κάστρο ήβρε, είτε χωριό να μεινει, |
|
παρά ένα δεντρί
καλέ, τρίκλωνε βασιλικέ,
παρά ένα δενδρί, ψηλό σαν κυπαρίσσι,
δέξουμε δεντρί, ψηλό σαν κυπαρίσσι,
δέξουμε δεντρί το ξένο τ' αγουροξενητεμένο. |
| 10 |
Πώς να σε δεχτώ,
πώς να σε καρτερέσω, |
|
να η ρίζα μου το
ξένο, τ' αγουροξενητεμένο,
να η ρίζα και δέσε τ' αλογό σου,
να οι κλώνοι μου και κρέμα τ' αρματά σου,
να κι οι κλώνοι μου το ξένο, τ' αγουροξενητεμένο. |
| 15 |
Να τα φύλλα
μου καλέ και πέσε και κοιμήσου, |
|
να τα φύλλα μου το ξένο,
τ' αγουροξενητεμένο,
πάρ' τα φύλλα μου και πάρε και σκεπάσου,
παρ' τα φύλλα μου το ξένο, τ' αγουροξενητεμένο. |
|
|
|