Στάζει και με η καρδούλα μου Στάζουν τα κεραμίδια σου, μαύρα γλαρά ειν' τα φρύδια σου, στάζει και με η καρδούλα μου, για μία γειτονοπούλα μου. Σύρε μάνα μου πες της το, γλυκά κουβέντιασέ της το. Παίρν' η μανούλα του και πάει, βρίσκει την κόρη να κεντάει. Ώρα καλή σου λυγερή. Καλώς τη μάνα του Κωστή. Κόρη μ' ο γιος μου σ' αγαπεί, μα ντρέπεται να σου το πεί. Σαν μ' αγαπά τι ντρέπεται, τα λόγια τι τα θελετε;