Ένας λεβέντης χόρευε σε μαρμαρένιο αλώνι
κι η κόρη που τον αγαπά κι η κόρη που τον θέλει
και με το μάτι νόημα και με τα χείλη λέει.
- Που 'σουν εψές λεβέντη μου, που 'σουν προψές παιδί μου
- Εψές ήμουν στη μάνα μου, προψές στην αδερφή μου
κι απόψε στο σπιτάκι μας, θα 'ρθω στην αγκαλιά σου.