Ο Γ. Μιστριώτης γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1840 και πέθανε το 1916. Ήταν μια μεγάλη μορφή των γραμμάτων, πολυγραφότατος και υπέρμαχος της καθαρεύουσας. Παράλληλα υπήρξε ευεργέτης της Τρίπολης, αφού δώρησε τη μεγάλη του περιουσία για την ίδρυση και λειτουργία κοινωφελών ιδρυμάτων στην πόλη. Σπούδασε Φιλολογικές επιστήμες στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και στη συνέχεια με υποτροφία του Ελληνικού Κράτους πηγαίνει στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας όπου περατώνει τη διδακτορική του διατριβή. Το 1868 ανακηρύσσεται υφηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου διαγράφει μια λαμπρή πορεία. Γίνεται τακτικός καθηγητής και παραμένει στη θέση αυτή μέχρι το θάνατο του.

Ο Γ. Μιστριώτης αντιτάχθηκε με σθένος στη δημοτική γλώσσα.  Αυτό είχε σαν συνέπεια να χαρακτηρισθεί αντιδραστικός και να υποτιμηθεί το επιστημονικό του έργο. Ήταν πολυγραφότατος και δίκαια εθεωρείτο από τους καθαρευουσιάνους πρύτανης των ελληνικών γραμμάτων. Η ιστορία των ομηρικών επών του Μιστριώτη και τα έργα του για τον Πλάτωνα και τις τραγωδίες των τριών τραγικών παραμένουν ακόμη έως σήμερα υποδειγματικά. Σπουδαίο, ακόμη έργο του θεωρείται “Η Ελληνική Γραμματολογία μέχρι της υπό των Τούρκων αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως” που αποτελείται από δυο τόμους που εξέδωσε το 1897.

Διατέλεσε πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, της Εταιρείας των φίλων του Λαού και της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Πέθανε το 1916 λίγους μήνες μετά τον άδικο χαμό του γιου του. Όλη του την περιουσία την άφησε στην Τρίπολη για κοινωφελείς σκοπούς. Με αυτή κατασκευάστηκε το “Μιστριώτειο Διδακτήριο” όπου στεγάζονται το 1ο Γυμνάσιο και το 1ο Λύκειο Τρίπολης. Στο διδακτήριο αυτό φυλάσσονται τα βιβλία του και τα συγγράμματά του.