|
Οι
κοκκινοσκουφίτσες και οι λύκοι |
|
|
|
Τα παραμύθια που μας μεγάλωσαν, έχασαν πια την αίγλη τους. Απομυθοποιήθηκαν τα πρόσωπα και οι άλλοι ευρηματικοί χαρακτήρες των παιδικών μας χρόνων. Τα δάση με τις παπαρούνες και τις μαργαρίτες, τα έκαψαν οι οικοπεδοφάγοι, τα σπιτάκια στα λιβάδια τα κατοικούν αλλοδαποί ή λαθρομετανάστες και όχι πια οι γιαγιές μας. Και οι ανέμελες βόλτες της κοκκινοσκουφίτσας είναι μόνο στη φαντασία μας. Εμείς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας στις ζούγκλες μέσα στις οποίες και οι ίδιοι εγκλωβιστήκαμε, κι άντε να βρεις το θάρρος ή μάλλον το θράσος να πεις παραμύθι. Κι αυτά έγιναν αποκυήματα νοσηρών εγκεφάλων, βαφτίστηκαν έργα επιστημονικής φαντασίας, δολοφόνησαν την αθωότητα στο όνομα της …εξυπνάδας, που κυριολεκτικά είναι δαιμονιοκρατία και πάμε …απ' την αρχή. Ν' αλλάξουμε τα status, να κλονίσουμε τις ισορροπίες, να θρέψουμε τη βρωμιά και τη δολιότητα, να στεφθούμε ήρωες της άρρωστης ζωής μας, της λειψής και μίζερης. Οι
κοκκινοσκουφίτσες πια δε συναντούν μόνο το λύκο στο δάσος. Τις
περιμένουν κάθε μέρα στις γωνίες, στις ζούγκλες στων πόλεων, χιλιάδες
λύκοι …χαμογελαστοί, φιλικοί και επιτήδειοι έως ενδεδυμένοι την
αθωότητα. Μιλάνε μια γλώσσα γνωστή, δηλώνουν εραστές της αθωότητας
και του δικαίου …αγωνιούν (!) στη διαταραχή της εννόμου τάξεως,
φείδονται πάντων …κατά τις διακηρύξεις τους. Οι λύκοι της καθημερινής
κοκκινοσκουφίτσας δεν της πρόσφεραν λουλούδια, αλλά προστασία
(!!!), δεν τρώνε τη γιαγιά, αλλά ούτε και την κοκκινοσκουφίτσα. Αυτή, την φέρνουν σιγά - σιγά, στο περιβάλλον τους, την γνωρίζουν, αφού ως αγαθή (ή ηλίθια κατά περίπτωση) τους αποκαλύπτεται, την αποδυναμώνουν απ' ότι ισχυρό ή ικανό την περιβάλλει και χωρίς ποτέ να δείξουν τα δόντια τους, αφού την έχουν πείσει για την καλοσύνη τους, της κατατρώνε σάρκες και ψυχή με τον σατανικό τρόπο της ασφυξίας… Όχι δεν της κλείνουν το στόμα για να σκάσει με μιας. Αλλά προσπαθούν να την πείσουν αυτή και τη γιαγιά της, και το σόι της όλο άμα λάχει, πως τα τσακάλια (οι άλλοι) τα κάνουν όλα …και οι λύκοι τρέχουν να τα προλάβουν να μη τη βλάψουν… Άμα τώρα τύχει η κοκκινοσκουφίτσα να φοράει και καμιά ταμπελίτσα που δηλώνει πως το I.Q της δεν είναι σαν του ραδικιού (του βουνού ή του δάσους), τότε ο λύκος μπορεί και να ντυθεί δανδής, προκειμένου να την κάνει τη βρωμιά του. Έτσι κι αλλιώς κάτω απ' το βαρύ και βρωμερό του τρίχωμα, έχει παραχώσει, όλη τη δική του μπόχα, και μπορεί να κρύψει και κάποιων άλλων, που δεν διαθέτουν τρίχες φυσικές αφού εν τέλει εκείνο που φαίνεται είναι η …στιλπνή τους άκρη που γυαλίζει και αφιονίζει τους πραγματικούς ή υποτιθέμενα κουτούς… Τη γιαγιά λοιπόν δεν την τρώει σήμερα ο λύκος. Θέλει πιο τρυφερή σάρκα, άσε που θέλει και να του …κάτσει και κανένα ψιλό …αφού για να μη φάει ούτε την κοκκινοσκουφίτσα στο τέλος, θα πρέπει να του "αναγνωριστεί" εμπράκτως η μεγαλοψυχία και μεγαλοθυμία του. Κι αν κάποιος απορεί για το πώς τρέφονται πρακτικά οι λύκοι σήμερα, η απάντηση δεν είναι τόσο δύσκολη. Το αίμα της ψυχής που αιμορραγεί, τους παρέχει πληρέστερο κορεσμό του λιμού τους από το αίμα της σάρκας, κι από τη σάρκα την ίδια ακόμα. Μια και η ψυχή καθορίζει τον Άνθρωπο και όχι το κορμί του, ακόμα και ο Λύκος, ακόμα και ως βορά …την αποδέχεται ως υπέρτατη τροφή του και ως υπέρτατο ατού της (της κοκκινοσκουφίτσας). Του διαφεύγει μόνο μια μικρή λεπτομέρεια. Πως ο Καλός Θεός γι' αυτό έκανε άυλη την ψυχή. Για να μην μπορούν ούτε οι αγέλες των λύκων να την κατασπαράξουν. Να προσπαθούν, ν' αλυχτούν, και να μένουν πάντα αχόρταγοι και πειναλέοι. |
 |
|
|
||
|
