Τρίκορφα

Tα Τρίκορφα είναι τοπωνύμιο και τοποθεσία του Μαινάλου, ΒΔ της Τρίπολης, κοντά στο δρόμο προς Δαβιά. και Αλωνίσταινα και λίγο πριν τη Σιλίμνα. Είναι δεμένη στενά με τους απελευθερωτικούς αγώνες για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού, αφού υπήρξε θέατρο αποφασιστικών και πολύνεκρων μαχών πριν και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 21.

Η πρώτη μάχη έγινε κατά την Ορλωφική επανάσταση, στις 8 Ιουνίου του 1769, μεταξύ 5000 Ελλήνων και 1500 Ρώσων που είχαν αρχίσει την πολιορκία της Τρίπολης και 12.000 Αλβανών υπό τον στρατηγό Οσμάν Μπέη. Η μάχη διήρκεσε 8 ώρες και τελικά οι Έλληνες και οι Ρώσοι διασκορπίστηκαν. Φονεύτηκαν περίπου 600 Έλληνες και Ρώσοι και 1300 Αλβανοί. Μετά τη μάχη αυτή η επανάσταση έμελε να καταπνιγεί.

Το 1770 στα Τρίκορφα οι Έλληνες συνέτριψαν τους Αλβανούς οι οποίοι είχαν παραμείνει μετά τα Ορλωφικά και μάστιζαν και λεηλατούσαν την Πελοπόννησο. Στις 12 Ιουλίου του 1779 οι κλεφτοκαπεταναίοι του Μοριά με 3000 άνδρες που είχαν οχυρωθεί στη θέση Βολιμή των Τρικόρφων αντιμετώπισαν μεγάλη δύναμη Αλβανών από την Τρίπολη υπό τους Αλή Χατζή Οσμάν Μπέη και Σουλεϊμάν Μπέη. Μετά από πολλές σφοδρές αλλά άκαρπες επιθέσεις των Αλβανών κατέφθασαν ελληνικές ενισχύσεις, οπότε οι Έλληνες πέρασαν στην αντεπίθεση τρέποντας τις αλβανικές δυνάμεις σε άτακτη φυγή. Η καταδίωξη των Αλβανών ήταν ανηλεής και συνεχίστηκε σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή μέχρις την εξολόθρευση ολόκληρης της αλβανικής δύναμης. Μάλιστα στην περιοχή των Τρικόρφων χτίστηκε με τα κεφάλια 5000 φονευθέντων Αλβανών μια μεγάλη πυραμίδα σε απομίμηση εκείνης του Ταμερλάνου.

Στις 8 Ιουλίου του 1825 δόθηκε νέα μάχη μεταξύ Ελλήνων και Τούρκοαιγυπτίων. Ελληνική δύναμη 4000 ανδρών υπό τον Κολοκοτρώνη πήρε θέσεις στα Τρίκορφα και έφτιαξε ταμπούρια, επιδιώκοντας την ανακατάληψη της Τρίπολης που είχε καταληφθεί από τον Ιμπραήμ. Ο Ιμπραήμ όμως βγήκε από την πόλη και επιτέθηκε έγκαιρα με όλες τις δυνάμεις του επιτυγχάνοτας μετά από μάχη 6 ωρών την διάλυση και την οριστική υποχώρηση των Ελλήνων, μετά και την άφιξη σημαντικών εχθρικών ενισχύσεων. Σκοτώθηκαν 180 Έλληνες και 800 Τουρκοαιγύπτιοι. Υποχωρώντας οι ελληνικές δυνάμεις πρόβαλαν αντίσταση και αλλού, όπως στη Σιλίμνα και στο Βαλτέτσι.

Η τελευταία μάχη ήταν νικηφόρα για τους Έλληνες. Στις 26 Αυγούστου του 1826 ελληνική δύναμη 4000 ανδρών υπό τους Ανδρέα Λόντο, Κανέλλο Δεληγιάννη, Γενναίο Κολοκοτρώνη, Παναγιώτη Γιατράκο και άλλους οπλαρχηγούς συγκρούστηκε με ισχυρή δύναμη Τουρκοαιγυπτίων. Στη συνέχεια κατέφθασε και ο Θ. Κολοκοτρώνης με 5000 άνδρες, ο οποίος αφού άνοιξε δεύτερο μέτωπο, έτρεψε την εχθρική δύναμη σε άτακτη φυγή. Στη μάχη φονεύτηκαν 53 Έλληνες και 400 Τουρκοαιγύπτιοι.

Σε ανάμνηση των παραπάνω μαχών και της θυσίας για την ελευθερία, έχει ανεγερθεί στην περιοχή, δίπλα από το δρόμο, λιτό μνημείο, .

Χάρτης

Τελευταία ενημέρωση: 13/07/2002

Copyright 2001© - Δ. τόπος ΑΡΚΑΔΙΑ