"Αρκαδικά" Παυσανία - Κεφ. 1



[1] Από τους Αρκάδες οι Tεγεάτες και οι Mαντινείς τα προς την Αργολίδα μέρη∙ αυτοί όπως και οι υπόλοιποι Αρκάδες νέμονται την ενδοχώρα της Πελοποννήσου. Πρώτοι Πελοποννήσιοι, στον Ισθμό, είναι οι Kορίνθιοι∙ κοινά όρια μ’ αυτούς, προς το μέρος της θάλασσας, έχουν οι Επιδαύριοι∙ μετά την Επίδαυρο, την Τροιζήνα και την Ερμιόνα είναι ο Αργολικός κόλπος και τα παραθαλάσσια της Αργολίδας. Ακολουθεί η χώρα των «περιοίκων» των Σπαρτιατών, η οποία έχει κοινά όρια με τη Μεσσηνία, κι αυτή προχωρεί ως τη θάλασσα της Μεθώνης, της Πύλου και των Κυπαρισσιών.

[2] Από την πλευρά του Λεχαίου προς τους κορίνθιους γειτονεύουν οι Σικυώνιοι που είναι τελευταίοι σ’ αυτό το μέρος της Αργολίδας. Μετά τη Σικυώνα αρχίζουν οι Aχαιοί, οι εγκατεστημένοι κατά μήκος της παραλίας. Από την άλλη άκρη της Πελοποννήσου, αντίκρυ στις Εχινάδες, είναι εγκατεστημένοι οι Ηλείοι, των οποίων η χώρα προς την κατεύθυνση της Ολυμπίας και των εκβολών του Αλφειού συνορεύει με τη Μεσσηνία∙ προς την κατεύθυνση της Αχαΐας οι Ηλείοι έχουν κοινά όρια με τους Δυμαίους.

[3] Επειδή αυτά που ανάφερα φτάνουν ως τη θάλασσα, οι Αρκάδες κατέχουν την ενδοχώρα και είναι αποκλεισμένοι από την θάλασσα απ΄ όλες τις πλευρές. Γι’ αυτό ο Όμηρος λέει πως πήγαν στην Τροία με πλοία που πήρα από τον Αγαμέμνονα και όχι με τα δικά τους.

[4] Οι Αρκάδες λένε πως πρώτος (ηγεμόνας) της γης αυτής υπήρξε ο Πελασγός∙ λογική είναι η υπόθεση πως ο Πελασγός δεν έζησε μόνος, αλλά υπήρχαν ταυτόχρονα και άλλοι άνθρωποι, γιατί πώς θα μπορούσε να είναι ο Πελασγός ηγεμόνας; Ο Πελασγός ξεπερνούσε απλώς τους άλλους στο μέγεθος, στη δύναμη, στο κάλλος και στη σύνεση, και γι’ αυτό, νομίζω, τον διάλεξαν εκείνοι για βασιλιά τους. Ο Άσιος αναφέρει σε ποίημά του τα εξής γι’ αυτόν: τον Πελασγό τον ισόθεο στα ψηλά δασωμένα βουνά/ τον έβγαλε πάνω η μαύρη γη για να δημιουργηθεί το γένος των θνητών.

[5] Ως βασιλιάς ο Πελασγός επινόησε πρώτα την κατασκευή καλυβιών για να μην κρυώνουν και για να μη βρέχονται οι άνθρωποι ούτε και από τη ζέστη να υποφέρουν∙ αυτός είναι έπειτα ο εφευρέτης των ενδυμάτων από δέρματα προβάτων, εκείνο που εξακολουθούν και τώρα να τα χρησιμοποιούν ανά την Εύβοια και την Φωκίδα άνθρωποι με φτωχή οικονομία. Ακόμη ο Πελασγός σταμάτησε τη συνήθεια να τρώνε οι άνθρωποι τα χλωρά φύλλα και τα χορτάρια και ρίζες που όχι μόνο φαγώσιμες είναι, αλλά τα βαλάνια της φηγού (της ήμερης βαλανιδιάς). Μερικοί Αρκάδες έμειναν από τον καιρό του Πελασγού τόσο πιστά προσκολλημένοι στον τρόπο αυτό της διατροφής, ώστε και η Πυθία, όταν απαγόρεψε τους Λακεδαιμόνιους να θίξουν τη γη των Αρκάδων μεταχειρίστηκε στο χρησμό και τους εξής στίχους: πολλοί είναι στην Αρκαδία άντρες βαλανοφάγοι / που θα σ’ εμποδίσουν∙ όμως εγώ δεν σε ζηλεύω. Η χώρα τον καιρό που ήταν βασιλιάς ο Πελασγός λένε πως έχει πάρει το όνομα Πελασγία.



Επόμενο κεφάλαιο 



 



επιστροφή στην κορυφή...