Αρχαίο Μεθύδριο

χάρτης περιηγήσεων του Παυσανία > χάρτης Αρκαδίας


Σε ορεινή και ερημική τοποθεσία στο Μαίναλο, κοντά στα χωριά Πυργάκι και Μεθύδριο (5 χιλ. από τη Βυτίνα), βρίσκονται τα λιγοστά υπολείμματα του Αρχαίου Μεθυδρίου, αρχαίας αρκαδικής κώμης.

Σύμφωνα με το μύθο, το Μεθύδριο ιδρύθηκε από το γιο του Λυκάονα Ορχομενό, ιδρυτή και του αρκαδικού Ορχομενού. Το 418 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, το Μεθύδριο περιήλθε για λίγο στην κυριότητα των τότε παντοδύναμων Σπαρτιατών. Στη συνέχεια, οι Σπαρτιάτες διώχθηκαν από τους Μαντινείους και τους Ηλείους. Το 370 π.Χ. εντάχθηκε από τον Επαμεινώνδα στη Μεγαλόπολη. Το 225 π.Χ. καταλήφθηκε ξανά από τον Κλεομένη της Σπάρτης. Μετά από τρία χρόνια αποτέλεσε τμήμα της Αχαϊκής Συμπολιτείας, αφού εντάχθηκε σ' αυτή σαν αυτοδύναμη πόλη.

Κατά το 170 - 174 μ.Χ. που πήγε εκεί ο περιηγητής Παυσανίας, το Μεθύδριο ήταν ένα μικρό χωριό σε παρακμή. Αργότερα εγκαταλείφθηκε ολοσχερώς από τους κατοίκους της, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν σε άλλες περιοχές.

Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται κοντά στο δρόμο που οδηγεί στο χωριό Μεθύδριο.

Τρία χιλιόμετρα περίπου δυτικά του Μεθυδρίου, στη θέση Πετροβούνι, ΒΑ της διακλάδωσης για τα Μαγούλιανα, βρέθηκαν αξιόλογα υπολείμματα αρχαίου ναού, της Μεθυδριάδας. Πρόκειται για τα θεμέλια αρχαίου ναού, λίγα μόλις μέτρα νότια της χριστιανικής εκκλησίας της Παναγίας, που διακρίνεται δεξιά. Ο πρώτος που ανακάλυψε τα ερείπια ήταν ο Άγγλος Ληκ (το 1805), ο οποίος αναφέρει ότι οι χωρικοί τα ονόμαζαν "Παλάτια". Από τον Ιούνιο του 1910 πραγματοποίησε ανασκαφές και έρευνες στο χώρο ο Φ. Χίλλερ φον Γκαίρτριγγεν.

Ο ναός της ελληνιστικής περιόδου επικάθεται επί άλλου αρχαιότερου κτίσματος. Οι διαστάσεις του μετρήθηκαν 16,50 μέτρα το μέγιστο μήκος και 8,40 μέτρα το μέγιστο πλάτος. Η πρόσοψη είναι στραμμένη προς την Ανατολή, όπως άλλωστε συνηθίζονταν στους αρχαίους ναούς. Ήταν πέραν πάσης αμφιβολίας ναός "επί παραστάσιν", δηλαδή ανήκε στον πιο απλό τύπο ναού. Στο χώρο βρέθηκαν αρκετά πήλινα ευρύματα και ένα ορειχάλκινο σύμπλεγμα αποτελούμενο από τέσσερις κριοκέφαλες αρσενικές μορφές. Το έργο είναι αφελές, τραχείας εκτελέσεως και άκομψο. Eικάζεται ότι οι μορφές αυτές χορέυουν προς τιμήν του θεού Ερμή, τον πανάρχαιο αρκαδικό θεό των κριών.




 

ευρύτερη περιοχή









επιστροφή στην κορυφή...